Κυριακή, 7 Ιουνίου 2015

Ουδεμία σταθερότης!

Μα πως ανακατεύτηκαν πάλι οι εποχές;
Πρέπει να συμβουλευτώ και πάλι το ρολόι μου.
Όλο τρέχει κι αυτό-πήρε την κατηφόρα.
Του λέω να σταματήσει να πάρω τ αδιάβροχο, κι αυτό μου λέει: Αδιαφορώ!
Και κλείνει και το μάτι του το ένα: μισοφέγγαρο...
Τι καιρός!
Βροχή και ζέστη.
Ούτε καν βροχή: λάσπη.
Ακριβώς τόση λάσπη που να γίνει το τζάμι καφετί γύψος.
Ούτε καν ζέστη: υγρασία.
Τόση ακριβώς που να μη μπορεί να διαλύσει το γύψο από το τζάμι.
Τόση υγρασία ώστε να φυτέψω σπόρους στην εσάρπα και ν ανθίσουν τα φυτά στην πλάτη μου..
Τόση ζέστη που να πετάξω την εσάρπα και να πάρω τη βεντάλια η οποία να πετάει τη βροχή σε θέση υαλοκαθαριστήρα!
Ουδεμία σταθερότης!
Ούτε βρέχει, ούτε γελάει.
Μάλλον κρυφογελάει..
Δεν μπορεί να επιλέξει τούτο το σύννεφο, αν θα καθίσει πάνω απ το κεφάλι μου, ώστε οι διπλανοί μου να έχουν άλλη εποχή.
'Ένας ήλιος ολοστρόγγυλος και κλείνει και τα δύο του μάτια.
Φέρνει βροχή.
Οπότε: και πάλι πρέπει να πάρουμε ομπρέλες.
Ενίοτε δεν είναι αρκετές για ν αφήσουν έξω τη βροχή.
Η ομπρέλα είναι ..θεσμός.
Και μούσπασε όχι σε ώρα μεγάλης μπόρας αλλά σε ώρα μεγάλης βιασύνης.
Η βεντάλια είναι απαραίτητη.
Κι αυτή είναι..θεσμός.
Το καπελάκι δεν είναι.
Δύο τα κακά και ένα ψηλό κολλάρο.
Κι αυτό είναι θεσμός! Νούμερο: τρία.
Φοβάμαι τους..θεσμούς, γιατί και πάλι θ αλλάξουν όνομα με περισσότερη βροχή..
Λέω να πάρω ένα πλεκτό και τη βεντάλια.
Να πάρω αντηλιακό κι ομπρέλα.
Τι άλλο να πάρω;
Ότι κι αν κάνεις βρέχεσαι.
Οπότε, λέω να μη πάρω τίποτα!
Αφού έτσι κι αλλιώς κάποια στιγμή,
όλα θ αλλάξουν..
Επειδή: Ουδεμία σταθερότης!

Οι εικόνες από : liveinternet.ru

2 σχόλια:

  1. Ψυχή και χρόνος άφθαρτα, τ΄άλλα φθαρτά, κατ΄ανάγκην σταθερότης μηδέν!
    φιλιά!!!Όλα αλλάζουν!

    ΑπάντησηΔιαγραφή