Κυριακή, 2 Οκτωβρίου 2016

Των αποχρώσεων οι... αποχρώσεις..

Φθινοπωριάζει.
Ικανό φως για να βλέπεις τις σκιές.
Κακή συνήθεια τούτη, να βλέπεις τις αποχρώσεις, και των αποχρώσεων τις αποχρώσεις.
Αυτές που δεν μπήκαν μόνες τους εκεί, αλλά μ έναν τρόπο δεν μπορείς να αγνοήσεις.
Το Κάτι που δεν ονομάζεται.
Αλλά Υπάρχει.
Κακή συνήθεια, να βλέπεις το παράταιρο, να χρωματίζεται.
Κακή συνήθεια, γενικώς, να βλέπεις.
Αυτό το Κάτι.
Αυτό που έχει εξήγηση που αγνοείται ακόμη.
Για λίγο..
Και ν ακούς το φάλτσο.
Σε κάθε μπάντα αντηχεί.
Σε κάθε εικόνα διακρίνεται το αταίριαστο στοιχείο.
Κάτι που δεν έχει προφανή εξήγηση.
Αλλά έχει εξήγηση.
Αυτό είναι το ενδιαφέρον.

Πέμπτη, 29 Σεπτεμβρίου 2016

Ποτέ-μα ποτέ μη δίνεις δεύτερη φορά το χέρι σου όταν από την προηγούμενη σου λείπει το μικρό δάκτυλο.. Ποτέ -μα ποτέ!

Δυό -δυό έρχονται.
Σαν να είχαν από καιρό κουραστεί να χτυπάνε την πόρτα.
Μπήκαν από το παράθυρο, και τσιμπούν ότι κινείται.
Κινούνται οι κουρτίνες μου, παλεύουν τα έξω κουνούπια να εγκατασταθούν ώστε να εφορμήσουν τη νύχτα σ ανυπεράσπιστες σάρκες..Χειμώνα καιρό!
Και που δεν μοιάζει με χειμώνα.. Και που δεν το ξέρουν τα κουνούπια.
Και όχι μόνο αυτό, αλλά και ο καπνός που έπνιξε το σπίτι από το ξεχασμένο λάδι που κάηκε στο μάτι..Ποιο μάτι εννοείς; Το δεξιό ή το αριστερό; Έχει σημασία;
Πυροβολήθηκε! Σου αρκεί;
Αυτοί οι κώνωπες οι ανωφελείς μ επισκέπτονται δυο-δυό και σαρανταδυό.
Συμπέρασμα και ηθικόν δίδαγμα: Ποτέ -μα ποτέ- μην κάνεις σαρανταδυό δουλειές ταυτόχρονα αφού δεν είσαι ο Μέγας Ναπολέων. Θα ηττηθείς κατά κράτος.
Ποτέ μα ποτέ μην επαναλάβεις τη λαθεμένη συνταγή με την ελπίδα ότι αυτή τη φορά η θερμοκρασία να προστατέψει το ζυμάρι σου από το να πάθει κατολίσθηση, την ώρα μάλιστα που σ έπιασε ο οίστρος της γραφής και της αλληλογραφίας. Κάτι θα αποβεί μοιραίο.

Ποτέ-μα ποτέ μη δίνεις δεύτερη φορά το χέρι σου όταν από την προηγούμενη σου λείπει το μικρό δάκτυλο.. Ποτέ -μα ποτέ!

Παρασκευή, 1 Απριλίου 2016

Ονόματα των δρόμων και αναγραμματισμός



Περπατάμε. Σε διαδρόμους και δρόμους. 
Συναντιόμαστε ή περνάμε λίγο πριν από τη Συνάντηση, ή λίγο μετά.
Γυρίζουμε πίσω, αλλάζουμε δρόμο, βρίσκουμε κάτι καλό ή κάτι κακό, και μετά κάνουμε τον κύκλο, επειδή αν περπατήσεις αρκετά δεν γυρίζεις από τον ίδιο δρόμο.
Τα ίδια βήματα είναι άλλα. Αλλάζουν επίσης τα ονόματα. Διαρκώς.
Ονόματα των δρόμων και των δώρων, αναγραμματίζονται σε κάθε στροφή.
Κανένα πράγμα δεν είναι τόσο κακό ή τόσο καλό, όσο φαίνεται... Πάντα είναι άλλο..!
Κι όταν κάνεις κάθε κόπο κι αγώνα ν αποφύγεις το δυσβάστακτο κακό, δεν έχεις εκτιμήσει καλά το καλό του ποσοστό. Όταν τελικώς κατορθώσεις να τ αποφύγεις, ετοιμάσου να σηκώσεις το καλό που πέτυχες, και που είναι τέτοιο βαρίδι αγνώριστο, τόσο κακότροπο καλό, ώστε μια μέρα είναι μονάχα ένα κακό κακότροπο. 
Συμφιλιώσου με το κακό σου, γιατί έτσι γλυκαίνει. Και το καλό είναι ολόκληρο καλό, μόνο γιατί δεν το γνώρισες ακόμα...

Σάββατο, 30 Ιανουαρίου 2016

Οι Αμυγδαλιές ανθίζουν Πάντα.

Χθες.
Παρασκευή. Κάτι πεθαίνει Πάντα την Παρασκευή.
Αυτό την κάνει Μεγάλη.
Σκοτεινός ουρανός Πριν.
Και Μετά Ανάσταση.
Σάββατο Μέγα και Κυριακή Κυρίου.
Σήμερα.
Αμυγδαλιές ανθίζουν στον ήλιο.
Ο Σπόρος φυτεύεται για ν ανθίσει Μετά.
Το Άρωμα σκορπίζεται Πολύ.
Σήμερα.
Λουλούδια δάκρυα, χαμόγελα και παιδιά, ανθίζουν.