Κυριακή, 2 Οκτωβρίου 2016

Των αποχρώσεων οι... αποχρώσεις..

Φθινοπωριάζει.
Ικανό φως για να βλέπεις τις σκιές.
Κακή συνήθεια τούτη, να βλέπεις τις αποχρώσεις, και των αποχρώσεων τις αποχρώσεις.
Αυτές που δεν μπήκαν μόνες τους εκεί, αλλά μ έναν τρόπο δεν μπορείς να αγνοήσεις.
Το Κάτι που δεν ονομάζεται.
Αλλά Υπάρχει.
Κακή συνήθεια, να βλέπεις το παράταιρο, να χρωματίζεται.
Κακή συνήθεια, γενικώς, να βλέπεις.
Αυτό το Κάτι.
Αυτό που έχει εξήγηση που αγνοείται ακόμη.
Για λίγο..
Και ν ακούς το φάλτσο.
Σε κάθε μπάντα αντηχεί.
Σε κάθε εικόνα διακρίνεται το αταίριαστο στοιχείο.
Κάτι που δεν έχει προφανή εξήγηση.
Αλλά έχει εξήγηση.
Αυτό είναι το ενδιαφέρον.